Trudno się nie powstrzymać, szczególnie, że w kampanii i zaraz po wyborach padło wiele słów i wykonano wiele gestów, które po raz kolejny stawiają pytanie: „Czy trzeba całkowicie wymienić liderów?”. I tak na blogu, który ostatnio raczej stroni od polityki, pojawia się wpis, który rozpatruje te pytanie z politycznego i lokalnego punktu widzenia.
Tym razem nie będzie narzekania, opisu inwestycji czy też wad i zalet miasta. Wpis czysto prywatny, związany z pewnymi przemyśleniami podczas mieszkania w Warszawie. Będzie długo, nudno i ponuro, o co zważywszy na pogodę w stolicy nie jest wybitnie trudno. Idealnie kojące po wysiłku intelektualnym…
Wiosna zbliża się coraz większymi krokami, luty ma się ku końcowi i nic szczególnego nas raczej nie zaskoczy włączając w to śnieg do końca kwietnia. Mogę więc wytknąć parę wad miastu stołecznemu i przedstawić kilka rad na przyszłość, które naprawdę ułatwią życie ludziom w nim mieszkającym. Mogę też napisać śmiało: Żoliborz podczas pseudo-przedwiośnia pięknieje…
„Zielony Żoliborz, pieprzony Żoliborz” – zaczynam ten wpis cytując piosenkę „T.Love”. Dzisiaj chcę opowiedzieć trochę o tej dzielnicy Warszawy. Podczas mojego ostatniego pobytu w Warszawie (jeszcze jestem przed przeprowadzką) sporo czasu spędziłem właśnie na tej dzielnicy, choć raczej w jej centralnej części (Stary Żoliborz). Nie wiem czemu, ale wydaje mi się ona na swój sposób wyjątkowa. Co mnie urzekło?