Dziś w USA i Chinach mają wolne, na rynku niewiele się dzieje, pora na luźniejsze tematy. Dziś wypadło na edukację państwową w Polsce. Postaram się skupić na studiach wyższych, choć te są dość „odporne” na bycie niezadowalającymi. Przynajmniej w porównaniu do innych szczebli edukacji. Jednak i tu wszystko zależy od uczelni, jej tzw. obciążenia wiedzą i przede wszystkim jej możliwości finansowych.
Można w nich zmienić bardzo wiele i bardzo szybko. W dostatku nie trzeba ponosić zbędnych kosztów, wystarczy tylko bardziej efektywnie wykorzystywać zasoby i usprawnić pewne procesy. Ale po co zmieniać to co jest dobre (dla wszystkich, tylko nie dla ucznia)? Bo zmiany oznaczają postęp, a postęp oznacza lepszą przyszłość. Dlaczego więc zarządcy placówek edukacyjnych do stopnia średniego nie potrafią skutecznie wprowadzać pożądanych zmian, a skupiają się tylko na działaniu doraźnym?
W dniach 4-7 czerwca odbyły się finały rzeczonego konkursu, a mi dane było w nich uczestniczyć. Tradycyjnie zamieszczam już krótkie sprawozdanie z ostatniego konkursu dla uczniów szkół średnich, w którym brałem udział. Nie jest to może konkurs zbyt popularny, ale warty zwrócenia na niego uwagi. Pod koniec zamieszczam ogólne wrażenia i kilka rad dla organizatorów na przyszły rok.
… jest tragicznie. Oczywiście punkt widzenia zależy od punktu siedzenia, lecz nawet w tym wypadku, większość perspektyw jest zatrważająca. Kolejną oczywistością jest to, ze ludzie dobrze sobie radzą w takim systemie, ale przecież można to wszystko robić lepiej. Dlaczego wnioski nie są wyciągane? Dlaczego system edukacji wspiera tylko najsłabszych a ogranicza najlepszych? I dlaczego nie dba się o rozwój przyszłych pokoleń, od których będą zależały losy kraju (mniej lub bardziej)?
Ach, na tę datę czekałem bardzo długo. Ta data to 24 kwiecień. Dlaczego piszę o tym dopiero teraz? Matura i wszystko jasne. Czas na podsumowanie trzeciego roku edukacji na szczeblu średnim, stworzenie jednoznacznej opinii o mojej byłej już szkole i odpowiedzeniu sobie na pytanie, czy koniecznie trzeba wybrać mniejsze zło? Bo z perspektywy wszystko wygląda zupełnie inaczej. Ten felieton zapoczątkuję serię artykułów o systemie szkolnictwa w Polsce itp.