Dziś w USA i Chinach mają wolne, na rynku niewiele się dzieje, pora na luźniejsze tematy. Dziś wypadło na edukację państwową w Polsce. Postaram się skupić na studiach wyższych, choć te są dość „odporne” na bycie niezadowalającymi. Przynajmniej w porównaniu do innych szczebli edukacji. Jednak i tu wszystko zależy od uczelni, jej tzw. obciążenia wiedzą i przede wszystkim jej możliwości finansowych.
Markets in Financial Instruments Directive (Dyrektywa w sprawie rynków instrumentów finansowych) – twór prawny, który do tej pory w Polsce nie jest w pełny zaimplementowany. Warto wspomnieć o nim kilka słów, o tym, co zyskuje inwestor dzięki tym przepisom. I co właściwie powinno być już dawno przestrzegane przez instytucje finansowe, bo tak nakazuje etyka. Niestety do tej pory nadal nie w Polsce…
Na początku zaznaczę, że ten temat nie jest wcale tematem zastępczym, a sferą życia publicznego, którą muszę poruszyć. Dlaczego? Ze względu na sytuację, w której ulega się sile, agresji i żądaniom nie podpartym żadnymi sensownymi argumentami. Ze względu na sytuację, w której najgłośniej krzyczą ci, którzy zarabiają najwięcej. Ci, którzy chcą mieć władzę, a nie wiedzą co to ciężka praca (w większości).
Na koniec tygodnia nieco luźniejszy temat, za to bardzo ważny. Kryzys ujawnił pewne zachowania rządzących i mediów, których na co dzień nie widać. To mnie bardzo martwi, gdyż nie chcę podążać za trendami w społeczeństwie, a chcę być tylko wolny, niezależny i móc samemu decydować – co gwarantują mi prawa człowieka.
Dzisiaj muszę podjąć jakże ważny temat edukacji polskiej młodzieży. Nie tylko ze względu na to, że oni (w sumie to – my) są przyszłością narodu, ale dlatego, że sam musze uczestniczyć w tym działającym, jednakże chorym i nieefektywnym systemie. A wszystko dlatego, że komuś nie chce się wziąć odpowiedzialności za zmiany.