Jako, że jest to już za mną to można zamknąć ten niewielki kawałek życia, życia, przez które ostatnie dwa tygodnie moich zmagań z rynkiem były dość mizerne, gdyż brak skupienia skutkuje tym czym skutkuje. Co do samej rekrutacji to poszła raczej zgodnie z planem. Choć nie wszystkim. A właściwie to wszystkim, tylko naraziła niektórych na niepotrzebny stres.
Co roku przed tym problemem staje większość abiturientów. Próbują rozwiązać ten problem różnymi sposobami, ale często spotyka się głosy, że jednak to nie to, czego oczekiwali i prawdopodobnie spróbują się przenieść na inny kierunek czy do innej uczelni. Choć większość wybiera studia zgodne ze swoimi marzeniami lub celami to relatywnie często mają wiele wątpliwości, czy dokonali słusznego wyboru, szczególnie zanim będą mogli to sprawdzić na własnej skórze. A przecież wybór studiów jest prosty. To właśnie chcę przedstawić w tym artykule.
Mówi się, że matura to bardzo ważny etap w życiu każdego młodego człowieka. Ja uważam zupełnie inaczej. Matura to egzamin jak każdy inny a nawet mniej. Jednocześnie jest to wyznacznik prestiżu szkół, jedyna obecnie przepustka do studenckiego życia i pokazówka miernoty CKE. Wszyscy oczywiście będą bronić ważności egzaminów, ale i tak wiadomo, że obecna „matura” to nie to samo, co poprzednia, prawdziwa matura.
Pora jest już dość późna i dlatego notka wyszła typowo refleksyjna zamiast typowo pragmatyczna. Pierwotnie miałem napisać o tendencjach do obrania kierunku na rynkach walutowych, ale to będzie musiało poczekać. Dzisiaj krótko o paru ważnych sprawach i dalej, do kolejnego dnia na wysokich obrotach.
Styczeń minął mi szybciej niż w tamtym roku, może dlatego, że małą uwagę przywiązuję do sytuacji bieżącej. Planów też nie snuję, ale najbliższe miesiące zapowiadają się strasznie. To nie grudzień ani styczeń przyniosły ciężką pracę. To będzie luty, marzec, kwiecień. O moich planach na ten okres opowiem krótko.