Temat mało poważny, ale trwa sesja, trzeba się rozluźnić w jakiś sposób, Na aktualność tematu nie można narzekać. Wystarczy spojrzeć za okno. Jak nie przeraźliwie zimno to paskudnie śnieżnie. Ta niechęć do wyjścia z ciepłego domu i albo marznięcia albo przedzierania się prze pluchę jest ogromna. To nawet motywuje do nauki do egzaminów. Ale w piątek ostatni i wszystko wróci do normy.
Podtytuł: druga linia metra. Na razie tylko na papierze. A może aż na papierze. W dniu 28 października podpisano umowę na budowę centralnego odcinka drugiej linii metra w Warszawie. Po prawie 3 latach od otrzymania przez Metro wstępnego stadium wykonalności, a po roku od ogłoszeniu pierwszego przetargu, podpisano wreszcie umowę, która jest aktem wykonawczym tej inwestycji.
Metro. Coś, czego nie ma nigdzie indziej w Polsce. Coś, co nie jest atrakcją turystyczną, ale czymś, co zmienia jakość życia, ułatwia komunikację, podnosi ją na wyższy poziom. Dzięki temu czas podróży, na dużej odległości, ulega znacznemu skróceniu. Ale metro to nie tylko zestaw stacji i pociągi kursujące między nimi. To ludzie, którzy są za to wszystko odpowiedzialny, to węzły przesiadkowe, to trzon komunikacji.
Już niedługo nie będę tak często korzystał z jej usług i postanowiłem napisać o niej kilka słów. Chcę zwrócić uwagę na najważniejsze rzeczy, powiedzieć co nieco o własnych doświadczeniach, trochę pochwalić, trochę zganić. Oczywiście, nie ma ideałów, ale białostocka komunikacja jest jedyna w swoim rodzaju. Dlatego uważam, że każdy powinien móc przeczytać o niej kilka słów, szczególnie jeśli są to słowa napisane przez jednego z jej użytkowników.
Brzmi jak tytuł hollywoodzkiego filmu, lecz niestety nie tego dotyczy. Ostatnie dwa dni mogę zaliczyć do straconych, gdyż zarówno w miejscu mojej nauki jak i mojego życia zapanował chaos informacyjny i komunikacyjny. Źle zrobiłem wychodząc w tym czasie z domu. A to wszystko w imię czego?