W tym wpisie recenzuję książkę, której autora znałem osobiście, jeszcze przed pomysłem zrecenzowania jego książki. Marka znam głównie z aktywnego i skutecznego stosowania techniki Ichimoku, więc książka o czynnikach sukcesu, a nie o osobistym podejściu do tej japońskiej techniki inwestowania, nieco mnie zdziwiła. Dopiero, gdy ją przeczytałem, zrozumiałem, dlaczego podjęty został właśnie ten, a nie inny temat.
Wtorkowy, dość deszczowy poranek, centrum Warszawy, piękny budynek GPW. Tłum ludzi, orkiestra, ważne persony. Świętują. Jedną z największych transakcji sprzedaży przeprowadzoną przez Skarb Państwa w tym roku. Transakcji zakończonej wprowadzeniem do obrotu giełdowego JSW, spółki, której nie trzeba przedstawiać. I muszę przyznać, że ministrowie swój cel osiągnęli. A inwestorzy?
Prywatyzacja poprzez emisję akcji na rynku giełdowym tego banku miała być równie spektakularna, jak pozostałe promowane w ramach akcji „akcjonariat obywatelski”. Była porównywana do IPO PZU i GPW (zupełnie nie wiem dlaczego), lecz były to porównania mocno na wyrost. Zwyciężyła chęć zasilenia budżetu państwa, a na pierwszym notowaniu odtrąbiono sukces, który jest absolutnie niezasłużony.
Zanim zacznę pisać o know-how tradera, warto przedstawić jakiś pogląd dotyczący tego, czym trading nie jest oraz o kilku błędnych przekonaniach dotyczących spekulacji1. Część tej sfery już poruszałem, część wydaje się oczywista, a część wydaje się nie należeć do tego zbioru. Warto to jednak usystematyzować i powiedzieć, gdzie zaczyna sie granica tradingu, a gdzie tego tradingu nie ma. Bo jak wiadomo trading to nazwa nieostra.
Markets in Financial Instruments Directive (Dyrektywa w sprawie rynków instrumentów finansowych) – twór prawny, który do tej pory w Polsce nie jest w pełny zaimplementowany. Warto wspomnieć o nim kilka słów, o tym, co zyskuje inwestor dzięki tym przepisom. I co właściwie powinno być już dawno przestrzegane przez instytucje finansowe, bo tak nakazuje etyka. Niestety do tej pory nadal nie w Polsce…