W tym wpisie przedstawię skrótowo swoje oczekiwania, co do odczytów jutrzejszych danych dotyczących bezrobocia w USA, a konkretnie wartości Non-Farm Payrolls, które określają zatrudnienia w sektorze pozarolniczym. Figury z listopada i grudnia były zaskakująco dobre, a jakie będą styczniowe?
Wszyscy ekscytują się Grecją, Hiszpanią i Włochami, bo od losów tych krajów zależy przyszłość Eurozone. Jednak obok tego zgiełku, nieco na uboczu, leżą Węgry ze swoimi problemami. Problemami ogromnymi, choć mniej komentowanymi ze względu na niewielkie znaczenie tego kraju na arenie międzynarodowej. A schemat działania jest identyczny jak w przypadku PIIGS, a zamiast euro, obrywa polski złoty.
Szczyty Unijne mają to do siebie, że trudno oczekiwać po nich konkretnych ustaleń. W tym przypadku jest nieco inaczej, gdyż ustalono plan dojścia do porozumienia. Jak na polityków, całkiem sporo. Ani Sarkozy, ani Merkel nie zaskoczyli uczestników rynków finansowych, czymkolwiek przełomowym. Zaskoczył Cameron, lecz od dawna wiadomo, że Wielkiej Brytanii nie jest po drodze z Unią Europejską…
Ten tydzień był kolejnym, który nie przyniósł rozstrzygnięcia, lecz tylko wzmógł strach na rynkach. Obfitował w cięcia ratingów i ostre słowa polityków. Euro straciło, spready się rozszerzały, niemieckie obligacje już nie są postrzegane jako całkiem bezpieczne.
Włochy na krawędzi…, nagłówek zdecydowanie pasuje do wydarzeń ostatnich dni. Włoska lekcja będzie o wiele bardziej ważna dla Eurozone niż grecka, hiszpańska, portugalska i irlandzka razem wzięte. W tej lekcji kluczowe będą słowa: ECB i Francja. Ta lekcja rozstrzygnie też, czy Eurozone ma sens w takim kształcie i czy Europa jest gotowa bronić swoich założeń, mając przy tym siłę rażenia porównywalną z FED…