W ostatnim już wpisie z cyklu „cnoty” chcę poruszyć chyba najważniejszą cnotę, która działa jako dopełnienie wszystkich pozostałych. Co prawda składa się na nią przyjaźń, sympatia i miłość, to zdecydowałem się to wszystko opisać pod znamieniem szeroko pojętej miłości. Ostrzegam, nie będzie to melodramat.
Po całym tygodniu ciężkiej pracy znalazłem wreszcie chwilę, aby napisać notkę – nigdy nie sądziłem, że tak ciężko będzie mi znaleźć czas na taką ważną rzecz. Myślę jednak, ze oczekiwanie jest warte tych notek, dlatego przedstawiam przedostatnia cześć z cyklu cnot człowieka. Tym razem coś społecznie ważnego.
W dzisiejszej notce poruszę aspekt życia, który zdarza się dość często każdemu. Mianowicie zdolności skoncentrowani uwagi nad tym, and czym pracujemy, ale także myślenie realistycznego o własnej przyszłości. Bo człowiek, który jest świadomy tego czego chce, prędzej czy później to osiągnie.
W tej części moich luźnych przemyśleń o dobrych cechach człowieka chcę przedstawić realne uwarunkowanie asertywności. Niestety wykorzystanie jej w praktyce nie zawsze jest łatwe, szczególnie, gdy ktoś zadręcza cie do znudzenia. Chciałem nazwać tą notkę „stanowczość”, ale myślę, że powinienem się ograniczyć do asertywności.
Nie raz zastanawiałem się dlaczego niektórzy, choć mają przed sobą perspektywę powodzenia, nie podejmują pewnych działań. Ba, sam doświadczyłem takiej sytuacji kilka razy. Odczucia z tym związane są okropne, czujemy się niepewnie.