Dlatego z radością zaraz zasiadam do pierwszego czytania Van Tharpa (przegryzanego w międzyczasie Elderem). Jeśli nawet czegoś teraz nie zrozumiem, to przecież i tak wrócę do niego jeszcze z 2 albo 3 razy.

Na kursie prawa jazdy chyba lepiej idzie tym, co nigdy wcześniej nie jeździli samochodem – przynajmniej nie mają złych nawyków, które instruktor musi wyplenić przed właściwą nauką.

Ale w sumie nie jest aż tak źle, czasami jest nawet dość spokojnie i bez ekscesów. A wątki typu Bossa Fx nawet przydatne…

Zasadniczo, to co zwykle. :D

Temat losowego otwierania pozycji jest ok, tak samo jak temat „Wielkie szkolenie”. Z tym, że odbiorcy „zaniżają” poziom tego wszystkiego. Tak jak z większością mądrych tematów na forum. Matematyka, emerytury, „posiadanie racji” – to wypacza cały dorobek forum.

„Kto nie popełnia błędów, oddala się od mądrości. Kto chce mieć zawsze rację, popada w skostnialość.”

Co do forum Nawigator.. Co tu nawiązywać? Temat losowego otwierania pozycji jest moim zdaniem dość ciekawy, ale wystarczy przeczytać co oni nawypisywali w tym wątku. To przecież przechodzi wszelkie pojęcie.

Z drugiej strony, tego typu wypowiedzi są dla mnie dowodem, że niektórzy nie rozumieją co jest naprawdę ważne. Jednak na tym ich wartość się kończy.. Co tu rozwijać? Do czego nawiązywać?
A może jeszcze cytować?????? Chyba żart…

A co do odnajdywania samego siebie to większość osób nie ma z tym problemu. Naprawdę. Ale to nie jest, Nievinny, kwestia geniuszu. To jest po prostu kwestia dojrzałości.

Cóż recenzja książki Eldera będzie jak każda inna recenzja. Skonfrontuje jej plusy i minusy. Nie ma książki idealnej, ale są książki wiele wnoszące. Nie ma co ukrywać zarówno dzieła Van Tharpa i A. Eldera takie są.

Yigrashill – doskonale zrozumiałeś o co mi chodzi. Jason – Ty też. Wielu ludzi z niej nie skorzysta, bo nie zrozumie tego, że to jest droga. Bo gdyby to rozumieli to w każdym kraju, gdzie jest wydana byłoby setki geniuszy. Bo naprawdę da się odnaleźć siebie.

Czytam różne książki, ale czas, czas, czas mnie ogranicza. Teraz np. czytam makroekonomię tak dla siebie, zarządzania i co nieco o analizie (a w zasadzie robię zadanka) – studia. Kiyosaki generalnie ma przesłanie „zrób coś z tym” i to jest fajne.

Amator parzy na rynek jesdynie pod względem dużej skuteczności. Słowa typu emocja i psychika na giełdzie są całkowitą abstrakcją, nie mówiąc już o metaforze świętego Grala.
Jak czytałem a raczej próbowałem przeczytać ją rok temu myślałem że autor prawi farmazony, nie opisuje wskaźników, czy metod inwestycyjnych. Teraz jak jestem na poziomie średnio zaawansowanym, wiem jak bylem daleki od prawdy. To Świetna książka

Już nie mogę się doczekać recenzji książki dr. Alexandra Eldera…

Nievinny czytasz może książki pana Koyisakiego ?
Bogaty Ojciec biedny ojciec ? (nie o giełdzie, ale są dość fajne)

Dlatego uważam, że wiele osób nie zrozumie tej książki NIGDY.

Bo jak powiedział Albert Einstein:”Łatwiej rozbić atom niż przesąd.”

Abstrahując od pojęcia Świętego Graala, choć moim zdaniem autor użył jej by go zrozumiano, książka wskazuje nam gdzie szukać odpowiedzi na nasze pytania. Po prostu pokazuje meritum problemu.

Co do matematyki, wzorów itp. Każdy ma prawo myśleć jak chce i jeśli zarabia pieniądze to nic nam do tego. Faktem jest, że znajomość matematyki wyższej nie jest potrzebna, ba może wręcz utrudniać.
Domyślam się do kogo pijesz, ale to przecież widać, że ta osoba ulega obciążeniom oceny, właśnie ze względu na zbyt duże obciążenia wiedzy matematycznej i ślepa wiara w jej wszechstronność i nieomylność. I być może tak jest, ale nie stosuje się krowy do szukania trufli.

Książka jest przeznaczona dla osób początkujących choćby dlatego, że ja w niej nie dostrzegam jakichś wyjątkowo zaawansowanych koncepcji. Abstrahując od prezentowanych metod inwestycyjnych (które momentami trudno uznać nawet za metody inwestycyjne), nawet koncepcje psychologiczne, które moim zdaniem, stanowią główną i w zasadzie jedyną wartość książki, są dość proste. Na pewno nie trzeba mieć doktoratu z psychologii, aby je zrozumieć.

Największą wartością tej książki jest moim zdaniem definicja Świętego Graala, i wyraźne powiedzenie czym on nie jest. Jest to moim zdaniem kwestia kluczowa, i każdy kto podchodzi choć trochę poważnie do swoich inwestycji, musi ją znać. Bo trudno uznać kogoś za poważnego inwestora, jeżeli nie potrafi odpowiedzieć na pytanie: Dlaczego większość przegrywa?
Nawet jeżeli sam wychodzi na plus, brak świadomości przyczyn dlaczego tak się dzieje, świadczy co najmniej o amatorstwie.

Największym problemem tej książki jest moim zdaniem fakt, że dużo osób jej po prostu nie zrozumie, a nawet jeżeli, to nie będzie umiała wprowadzić teorii Świętego Graala w życie, co na jedno wychodzi. Cóż, tak bywa..

Dlatego uważam, że książka jest przeznaczona głównie dla osób z zacięciem psychologicznym albo przynajmniej posiadających „otwarty umysł”. Jeżeli ktoś postrzega świat zewnętrzny tylko przez pryzmat wzorów matematycznych, ignorując tak ważne zjawiska jak emocje i uczucia( które tak naprawdę decydują o wszystkim i determinują wszystko, również to że ktoś postrzega świat przez pryzmat wzorów matematycznych), powinien, moim zdaniem, trzymać się od tej książki z daleka. Więcej szkody niż pożytku…

P.S. Najlepsze rozdziały to moim zdaniem 1 i 2, ze wskazaniem na rozdział 1.:))))))))))))))))))