8 przymiotów, które przydają się w życiu

Nadchodzi w życiu taki dzień, w którym orientujemy się, jak sterować swoim istnieniem i zachowaniem, tak aby życie było jak najmniej uciążliwe a zarazem jak najbardziej szczęśliwe. Co więcej zaczynamy to umieć, nasze zachowanie staje się naturalne, zachodzi niemalże bez udziału naszej świadomości. Na taki stan rzeczy trzeba długo pracować, ale istnieją pewne wskazówki, jak przybliżyć ten moment. Po ich zastosowaniu niektórzy już zaczynają rozumieć o co tak naprawdę chodzi…

Te wskazówki to kilka przymiotów, które powinny charakteryzować człowieka, który chce polepszyć stan swojego życia. Co ciekawe, części z tych przymiotów wydaje się ze sobą sprzeczna, co podwyższa poprzeczkę. Musimy wiedzieć, które i kiedy stosować, aby wybrać optymalne wyjście z danej sytuacji. A gdy uda się nam już je trwale zastosować, życie będzie już na tyle poukładane, bez większych zmartwień dnia powszedniego, by zrozumieć, co jest tak naprawdę ważne. A dla każdego człowieka będzie to zupełnie co innego. Bo każdy jest niepowtarzalny, wyjątkowy.

Poniższa lista przedstawia najważniejsze, moim zdaniem, cechy, które ułatwiają „ogarnięcie” sytuacji, relacji międzyludzkich, poznanie siebie. Oczywiście nie ma „obowiązku” stosowania się do wszystkich zaleceń, jak i musimy pamiętać, że nie ma „nic na siłę”. Wszystko to musi wynikać z naszej chęci lepszego życia. Nie jestem ekspertem w dziedzinie psychologii, ale mogę powiedzieć jedno – to co jest napisane niżej bardzo mi pomogło.

Ambicja. Ambicja w wyznaczaniu celów. Wszystko zaczyna się od tego. To w zasadzie „ona” decyduje jakie cele przed sobą postawimy. Czy będzie to np. znalezienie jakiejkolwiek pracy czy też np. dostęp do najbardziej elitarnych i najlepiej płatnych zawodów świata. Im ambitniejsze cele sobie wyznaczamy, tym większe mamy szanse na odniesienie sukcesu, gdyż za celami idzie motywacja, determinacja i planowanie. Co więcej, ambitne cele nie muszą być koniecznie realne. Tak, nie muszą być (sic!). Ważne, aby w jakimś momencie w przyszłości były realne. Dobrym przykładem jest turystyczny lot w kosmos. Obecnie nie jest on nierealny dla większości społeczeństwa, lecz można stwierdzić z dużym prawdopodobieństwem, że za jakieś 30-40 lat będzie on w zasięgu. Ktoś, kto jest teraz młody ma szansę dożyć tych czasów.

Chce się jeszcze odnieść do samej ambicji. Nie oznacza ona bycia najlepszym. To nie jest zdrowy objaw. Ambicja oznacza bycie jednym z najlepszych, a to duża różnica. To odróżnia ludzi szczęśliwych od tych, którzy osiągając sukces są atakowani z każdej strony i muszą usilenie bronić swojej dominującej pozycji. Pamiętać należy o jednym – trzeba kontrolować swoje zapędy, by chorobliwie nie gonić za byciem numerem jeden. Pozostała forma ambicji jest jak najbardziej pożądana.

Asertywność (stanowczość). Właściwie zarówno jedno jak i drugie. Oba pojęcia doskonale się uzupełniają. Można by do tego dodać jeszcze non-konformizm. Wszystko to ma na celu jedno – kreowanie własnych poglądów i umiejętności ich obrony. Mając wyrobione i w miarę niezmienne poglądy, możemy pozwolić sobie na konkretne działania. Nie damy się zwieść innym ludziom, nie damy się wmanewrować w różne sytuacje, nie zostaniemy wykorzystani. Życie stanie się bardziej przejrzyste, gdyż za każdym razem dokonujemy wyboru w zgodzie z samym sobą. Potrafimy podjąć szybką i właściwą z naszego punktu widzenia decyzję. Ułatwia to interakcję z innymi ludźmi jak i poprawia nasz komfort psychiczny, gdyż mamy poczucie kontroli sytuacji, kontroli tego, na co się decydujemy. Dzięki temu można na wszystko spojrzeć z innej perspektywy – swojej perspektywy. A to już prawie otwarta droga do poznania samego siebie.

Dystans. Do wszystkiego co nas otacza, do pracy, szkoły, ludzi i przede wszystkim do samego siebie. Oznacza to pohamowanie ekscytacji, euforii jaką sytuacją jak i ograniczenie apatii, depresji. Przyjęcie sytuacji na chłodno, z realnymi założeniami. Powstrzymanie się od nadmiernych, ale też i zbyt małych oczekiwań względem czegoś. Przez to będziemy mogli właściwie ocenić sytuację i być może unikniemy nie tylko nieprzemyślanych decyzji, ale i rozczarowań. A życie z mniejsza ilością rozczarowań jest życiem zdecydowanie lepszym.

Jednak najważniejszy jest dystans do siebie. Potrafimy przyjąć krytykę, przestajemy myśleć o swoich wadach. Słowem, nie mamy kompleksów. Wtedy żyjemy pełnią życia, nie przejmujemy się jak jesteśmy postrzegani, nie zwracamy uwagi na kolor włosów czy kilka kilo wagi więcej. Niestety nie jest to proste, ba, jest bardzo trudne. Szczególnie dla osób, których „ja” jest na pierwszym miejscu w ich hierarchii wartości. Nie ma dobrej recepty na nabranie dystansu do siebie, np. ja realizuję to cały czas za pomocą autoironii. Trudne, ale wykonalne.

Elastyczność. Trzeba umieć się dostosować do danej sytuacji, szczególnie jeśli nie mamy na nią wpływu i w konsekwencji nie możemy uniknąć zrobienia czegoś niezgodnego z własnymi poglądami. Często takie działanie upraszcza nam życie. Nie tracimy energii na oponowanie, tłumaczenia itp., a po prostu wykonujemy plan minimum i kończymy ten etap. Nie jest to może droga do stanu równowagi, lecz dzięki elastyczności oszczędzimy sobie czas i energię. Inną jej zaletą jest to, że gdy zmienią się nam jakieś założenia, plany, to jesteśmy w stanie szybko obrać drogę. Jeśli np. sklep jest zamknięty to żadnym problemem jest znalezienie innego. Ale już wybór innej uczelni, jeśli nie dostaniemy się na tą „wybraną” to już większy problem. Tak samo jest z pracą w zawodzie. Dzięki elastyczności jesteśmy w stanie znaleźć inną pracę zastępczą, która pozwoli nam przetrwać a i może rozwinąć w nas nowe zainteresowania.

Dzięki elastyczności unikamy kategoryzowania, ujmowania rzeczy w sfery „nigdy”, „zawsze”, „niemożliwe”. Pozostawiamy sobie otwartą „furtkę” do pewnej sytuacji, którą na początku odrzuciliśmy, ale możemy ją jeszcze później wypróbować, np. gdy ta wcześniejsza zawiedzie nasze oczekiwania. Niestety minusem takiego rozwiązania jest to, że nie da się takiej „furtki” utrzymać tak długo jakbyśmy chcieli.

Podobne artykuły

• 7 cnot człowieka – asertywność
• Pokolenie ’90. Zbyt wolne, by być odpowiedzialne
• Pomysły emerytalne…
• Jakość naszego życia a… my sami
• Pociągi – przekrój społeczeństwa