W Polsce czuć wiosnę, widać , że na drzewach pojawiają się liście, trawa mieni się soczystą zielenią, większość notowań na GPW także przybiera kolor zielony. Skutki kryzysu jakby słabną a wszyscy z nadzieją patrzą w przyszłość. Idyllicznie? Niestety tak, bo ten tydzień był po prostu nudny, bez większych rewelacji. A może to dlatego, że nie dostrzegłem szczegółów?
Jako że maj zbliża się wielkimi krokami a to wymusza na mnie pewne czynności, których nie sposób uniknąć (czytaj powtarzanie matematyki i geografii), dzisiejsza notka jest pisana w oderwaniu kompletnie od wszystkiego. W przerwie pomiędzy matematyką a geografią zacząłem się zastanawiać nad innym problemem społecznym a mianowicie przerostem ego.
Ostatnio jestem na bieżąco tylko w sferze wydarzeń gospodarczych i nie zajmuję się informacjami, które są dyskutowane przez szeroko rozumianą opinię publiczną. Niestety moją uwagę musiała przykuć informacja o tragedii w Kamieniu Pomorskim. Ta informacja tak mocno przykuła moją uwagę, że zdecydowałem się napisać notkę o tym. Może nie tyle ta informacja, co otoczka całej sprawy.
Pytanie, na które odpowiedź jest niezwykle trudna – jak żyć, by zrealizować swoje marzenia, pragnienia, nie robiąc zbędnych, często absurdalnych, czynności o mieć pełną satysfakcję nie tylko z finalnych osiągnięć naszych działań, ale i z samych tych działań, czyli wykonując je. Niemożliwe? Sam ostatnio przekonuje się, że możliwe. A to dzięki prostej metodzie – Zarządzaniu Przez Cele.
Dzieląc się jajeczkiem przy Świątecznym stole
Zastanów się chwilę:
- Co jest najważniejsze na tym łez padole?
Życzę Ci miłości – ale do bliźniego,
wiary – bezgranicznej,
serca – otwartego
i nastroju… Duchem Świąt pełnego.