Skoro mamy już wyznaczone cele i sposób ich realizacji to trzeba to po prostu wykonać. Ale to nie koniec naszej pracy. Po wykonaniu zadania trzeba jeszcze ocenić efekty¹, jakość wykonania, podsumować pewne zdarzenia. Co więcej jeśli cel wymaga dalszych zabiegów aby utrzymać taką sytuację, to należy nad nimi pomyśleć, a jeśli nie to można (a nawet trzeba) wyznaczyć nowe cele. Dzięki temu będziemy pewni tego co osiągnęliśmy i możemy przygotować się na przyszłe wydarzenia powiązane z naszymi osiągniętymi już celami, np. będąc maklerem/analitykiem trzeba ciągle dbać o jakość swoich analiz tak aby przedstawiały spójną i skuteczną koncepcję na rynek. Najczęściej osiągnięcie pewnego etapu wymaga na nas dodatkowe działania, które „uatrakcyjniają” życie i pozwalają cieszyć się długim okresem „po”.

Niestety ta metoda ma też wady. Najpoważniejszą z nich jest dość sformalizowane planowanie. Nie każdy lubi żyć wg planu, choć ta metoda pozostawia bardzo wiele miejsca na spontaniczność. Inną wadą jest brak rozwiązania dotyczących zadań niepotrzebnych, ale obligatoryjnych. Nikt nic nie poradzi na pewne czynności, do których jesteśmy zmuszeni przez prawodawstwo. Inną wadą jest nasza niechęć i potrzeba życia z dnia an dzień, co jednak moim zdaniem nie prowadzi do rozwoju i satysfakcji z życia. Natomiast do zalet tej metody można zaliczyć jej przejrzystość, łatwość wdrożenia, pomoc w określeniu siebie, swojej drogi, motywacja do osiągania założonych zdarzeń, skuteczność. Po swojej osobie widzę, że osiąganie celów, które sobie stawiam sprawia ogromną satysfakcję i radość, pozwala wybrać jak najlepszą drogę do spełnionego życia. Na koniec przedstawiam przykład tworzenia takiej mapy celów wraz z komentarzami.

Przykład (opisuje osobę, która wybrała drogę związaną z ekonomią, dane zupełnie przykładowe)

1. Wyznaczanie celów (np. metodą jednoosobowej burzy mózgów, konsultacje z rodziną itp.)

a. cele strategiczne nadrzędne

i.      zostać zarządcą funduszu inwestycyjnego

ii.      być poważanym/szanowanym w świecie finansów

iii.      stworzyć rodzinę opartą na tradycyjnych wartościach

b. cele strategiczne podrzędne

i.      licencja doradcy inwestycyjnego

ii.      ukończenie studiów ekonomicznych, doktorat

iii.      zdobycie doświadczenia w inwestycjach

iv.      znalezienie odpowiedniej partnerki

v.      spłodzenie potomstwa

c. cele operacyjne

i.      obrona pracy magisterskiej – czerwiec

ii.      ostatni etap egzaminu na licencję doradcy inwestycyjnego – marzec

iii.      zaliczenie ostatnich przedmiotów – kwiecień/maj

iv.      badanie teorii fal – lipiec-wrzesień

v.      oświadczyny – lipiec

Komentarz: cele strategiczne odnoszą się do drogi życiowej, ich rozwinięcie, czyli cele podrzędne wskazują nam jakie doświadczenie i jaką wiedzę powinniśmy zdobyć, aby te cele osiągnąć. Cele operacyjne są już bardziej konkretne, wskazują, co w którym miesiącu może się stać, stawia przed planującym konkretne zadania do wykonania.

2. Ustalanie ścieżki realizacji (w tym wypadku metoda zdarzeń krytycznych, podaje wydarzenia najbardziej znaczące podczas realizacji – tylko wybrane cele)

a. licencja doradcy inwestycyjnego

i.      przygotować listę teoretycznych pytań

ii.      doczytać książkę

iii.      skonsultować zadanie nr 15

iv.      odstresować się

b. obrona pracy magisterskiej

i.      oddać pracę do oprawy a potem złożyć u promotora

ii.      przygotować się na pytania

iii.      powtórzyć materiał dot. polityki gospodarczej

c. oświadczyny

i.      kupić pierścionek

ii.      wybrać miejsce – park, restauracja, dom

iii.      zdobyć się na odwagę

Komentarz: Ścieżka realizacji przedstawia szczegółowe zadania, które powinniśmy wykonać, aby zrealizować najczęściej cele operacyjne, pozwala to zrozumieć, co trzeba zrobić i dostarcza nam danych do późniejszej oceny naszego postępowania.

3. Ocena rezultatów (benchmarking wewnętrzny, wzorcem jest najlepsza zanana droga, która powstaje poprzez subiektywne odrzucenie czynności niepotrzebnych)

a. licencja doradcy inwestycyjnego – literatura przeczytana, można było pominąć książkę X, za dużo stresu, warto popracować nad wyliczaniem krzywych użyteczności, bo słabo poszło

b. obrona pracy magisterskiej – mniej się stresować, można znaleźć temat podobny do doktoratu, trzeba się zastanowić, czy nie opublikować tej pracy

c. oświadczyny – oprócz stresu brak jakichkolwiek uwag

Komentarz: Ocena pozwala wykryć nam nasze słabości podczas realizacji zadań. Można później nad nimi popracować. Ocena pozwala podsumować nasze działania, podjąć na ich podstawie nowe przemyślenia na temat celów i zwiększać satysfakcję z wykonania kawałka dobrej roboty.

Podsumowując muszę stwierdzić, że ta metoda pozwoliła mi zaplanować rozwój swojej osoby, jednocześnie robiąc w tym kierunku jak najmniej niepotrzebnych czynności. Zostawia mi też dużą swobodę zmiany celów operacyjnych i bieżących, jednocześnie motywując do dążenia do celów strategicznych. Mam nadzieję, że ta metoda komuś pomoże poukładać swoje marzenia i zamienić je na realizowane cele. Zachęcam do dyskusji nad tą metodą.

1. Dzięki formalizacji wiem, co zakładałem, jak do tego dążyłem i mogę sprawdzić czy wybrałem najefektywniejszą drogę. [↩]

Podobne artykuły

• Bo co w zasadzie jest ważne?
• Dlaczego warto być hipokrytą?
• Gdy nie wiadomo co napisać…
• Once a trader, always a trader
• Sztuka dla sztuki