Przepraszam, że pod koniec ubiegłego tygodnia nie ukazywały się notki, ale jest to podyktowane ostatnimi przygotowaniami i wyjazdem na Olimpiadę Wiedzy Ekonomicznej. Konkursu, który jest chyba najbliższy moim zainteresowaniom (nie licząc spekulacji). Poznałem nowych ludzi, zdobyłem wiele doświadczeń i najważniejsze – zrozumiałem kilka rzeczy.

Zacznę od krótkiej relacji. Wyjechaliśmy (ja i kolega z mojej szkoły) z dwoma znajomymi z I liceum w piątek rano. Byliśmy jedynymi reprezentantami okręgu białostockiego. Opiekowała się nami pani Magdalena Żmiejko z I liceum (serdecznie pozdrawiam). Pociąg wlókł się jak zwykle, był przepełniony i pełen niespodzianek¹. Na miejscu 1,5 godzinki wolnego, obiad i droga na Nowy Świat w Warszawie, potem załadunek do autokaru, który dowiózł nas do Jachranki, gdzie zakwaterowano nas około 16.30 w centrum edukacyjnym GUSu². Zajęliśmy pokój czteroosobowy na końcu korytarza. Warunki znośne, na pewno lesze niż internat, który oferują organizatorzy większości olimpiad. Potem kolacja, spotkanie organizacyjne, ostatnie powtarzanie i kilka godzin snu. W sobotni ranek, po śniadaniu, 100 najlepszych przystąpiła do ostatniego etapu olimpiady, który składał się z 2 pytań otwartych, zadania analitycznego i testu 30 pytań wielokrotnego wyboru. Potem mieliśmy wolne, obiad i wykład prof. Kołodki. Różnie można oceniać ten wykład, ze względu na konkretną opcję polityczną, która stoi za panem profesorem. Wśród politycznej propagandy można było usłyszeć kilka ciekawych i słusznych tez, lecz zostały one zagłuszone właśnie tą propagandą³. Następnie kolacja i specjalny koncert ze wspaniałą konferansjerką⁴, który miał zapewnić rozrywkę do ogłoszenia wyników. Występ kabaretu był w porządku, potem różni muzycy wykonywali lepsze lub gorsze utwory. W międzyczasie nastąpiło ogłoszenie wyników o nagrody specjalne Polskiej Izby Ubezpieczeń i Izby Zarządzających Funduszami i Aktywami. Po koncercie ogłoszono nazwiska osób, które przeszły do części ustnej. Poszedłem spać mniej więcej o 2 w nocy (właściwie 3), pobudka po 6, rezygnacja ze śniadania, ostatnie powtórzenia prezentacji. Do części ustnej przystąpiłem około godziny 9.30. Omówiłem korzyści i koszty przystąpienia Polski do strefy euro⁵, drugi temat był o zarządzaniu wiedzą⁶. Bardzo zwięźle i treściwie opracowałem te tematy i zostało to ocenione bardzo wysoko. Potem do obiadu udało mi się porozmawiać z innymi ludźmi na tematy różne, znalazłem kilka osób także interesujące się rynkiem Forex, podyskutowaliśmy o sytuacji gospodarczej itp. Potem obiad, ogłoszenie wyników i wyjazd. Ledwo zdążyliśmy na pociąg, który był „masakrycznie” przeładowany, w przedziale obok dresy opowiadały o handlu narkotykami itp. Jeśli to miało być intercity to np. niemieckie intercity jest koleją kosmiczną. PKP wymaga restrukturyzacji⁷.

No dobrze, ale czemu nie wspominałem o wynikach? A o czym tu wspominać? Oprócz pendrivea, kubeczka, innych gadżetów i kilku średniej zawartości książek to 13. miejsce w Polsce, indeks na UW, co najmniej 2 tys. złotych „na inwestycje w kapitał intelektualny”, wyróżnienie Polskiej Izby Ubezpieczeń (900 zł na rękę) i nagroda główna za esej o inwestowaniu w fundusze inwestycyjne – laptop (ok. 5 tys. zł). Poza tym uznanie członków komisji i mam nadzieję innych uczestników. Do tego możliwe będzie uściśnięcie ręki premiera lub jakiegoś ministra⁸. Mój znajomy uzyskał 6. miejsce. Innym trochę nie poszło, ale i tak jestem pod wrażeniem ich wiedzy. Zdobyłem wiele nowych doświadczeń, poznałem nowych ludzi⁹, 3 dni przebywałem w otoczeniu o wysokim poziomie, powrót do rzeczywistości okazał się bolesny. Zobaczymy, czy „moja ukochana szkoła” wyciągnie jakieś wnioski w stosunku do tej sytuacji. Ale to nie pora na rozmowy o systemie edukacji. To pora na patrzenie w przyszłość. Konkretną przyszłość.

1. Przykład pewnego pana z pociągu i jego poglądy na gospodarkę, społeczeństwo i politykę będą tematem oddzielnej notki – szykuje się dłuższy wywód. [↩]
2. Całkiem przyzwoity pensjonat, z fajnym otoczeniem i świeżym powietrzem. [↩]
3. Jednym słowem nie było nic dobrego o neoliberalizmie, a ja nie  mogę się z tym zgodzić. Dzięki neoliberalizmowi zarabiam. A czy jest to najlepsza doktryna? Nie mnie oceniać. [↩]
4. O piękna pani! Uwiodłaś mnie swym boskim, niskim, seksownym głosem. Sprawiłaś, że przez chwilę zapominałem o świecie. Ech, marzenia. [↩]
5. Temat, którego nigdy się nie bałem, z wiadomych przyczyn. [↩]
6. Znaczenie wiedzy w gospodarce. Jako, że przeczytałem kilka książek na ten temat, lepiej nie mogłem trafić. [↩]
7. To też temat na oddzielną notkę, szczególnie, że z kolei będę musiał korzystać coraz częściej. [↩]
8. To najmniej interesujący punkt programu. [↩]
9. Szkoda, że nie zabalowałem tak jak inni, ale sukces wymaga wyrzeczeń, przydał by się jeszcze jeden dzień na wielką imprezę. [↩]

Podobne artykuły

• XXII edycja OWE – rozdanie nagród
• Nocne o życiu rozmowy
• Tak, to już luty
• Na 10% naładowania baterii
• ToDo 2008