Bank centralny Szwajcarii obniżył stopy procentowe do jednego z najniższych poziomów – 25 pb. Oznacza to, że frank jest konkurencyjny wobec dolara i jena. Czy będzie to maiło wpływ na uspokojenie nastrojów globalnych inwestorów i kredytobiorców? Czy jest to tylko czknięcie? Jaki scenariusz rysują przed nami kolejne tygodnie kryzysu gospodarczego?
Znowu pojawiają się proste pytania, na które prosta odpowiedź nie istnieje. Pewne są tylko fakty. A te prezentują się następująco: obniżka stóp procentowych w Szwajcarii do poziomu 0,25%, ponad 650 tys. bezrobotnych w USA, rozpoczynający się jutro szczyt grupy G20 i publikacja Trade Balance USA jutro o 13.30. W następnym tygodniu czeka nas kilka innych publikacji, jednak wątpię, aby ogólny trend został zmieniony. A ten jest na razie skierowany na umocnienie dolara. Wracając do dzisiejszej obniżki stóp to wpłynęła ona głównie na notowania waluty, na interwale dziennym można zobaczyć piękną świecę na prawie 4 figury1. W stosunku do złotego frank osłabił się o około 13 groszy. Stopa LIBOR dzisiaj rano wynosiła ~0,48%. Myślę, że sukcesywny spadek będzie postępował mniej więcej do ok. 0,3%. Niestety polscy kredytobiorcy dużo na tym nie zyskają, bo po pierwsze kurs nadal jest niekorzystny, po drugie banki nie rewidują oprocentowania i po prostu wykorzystują klientów. Czy taka sytuacja może mieć miejsce w państwie prawa? Jak widać może.
Okres niepewności sprzyja ostrożności inwestorów i braku gwałtownych ruchów na rynku walutowym. Przeważa raczej konsolidacja (EUR/USD), która nie wyznacza konkretnego kierunku wybicia. Sytuacja w sam raz na strategię opcyjną np. long call/put butterfly spread albo short straddle spread. Niestety teraz już za późno na taki scenariusz. A był on możliwy do zrealizowania, bo zgodnie z zasadą tzw. mizernej reakcji2 po dużym ruchu następuje stabilizacja. Teraz trzeba się skupić na zbudowania scenariusza na przyszłe tygodnie. Zejście ceny poniżej 1,23 przesądzi o dalszych spadkach, ale taki ruch jest mało realny. Ja upatruję powrotu w okolice 1,33 dolara za euro. Poziom 1,3415 jest ważny, bo jego przebicie powinno utwierdzić przekonania pro wzrostowe. Jednak zanim to osiągniemy możemy być skazani na trwającą jeszcze jakiś czas konsolidację (kilka tygodni).
Konsolidacja na eurodolarze
Ta niepewność przenosi się na inne rynki, np. ropę. Od stycznia granicę wahań wyznacza poziom 40-48 dolarów. Ja nadal jestem zwolennikiem kupowania długoterminowych opcji call po niższych cenach, gdyż zbliża się lato, czeka nas wdrażanie planów pobudzenia gospodarek oraz działania OPEC, które mogą nadać ropie cenę bliżej $60 niż $30. Szczególnie jeśli dolar da odsapnąć innym walutom, np. euro. Inaczej z tą sytuacją radzą sobie rynki papierów wartościowych, szczególnie akcji. Po osiągnięciu absolutnego dna: S&P500 – 666,8, Dow Jones – 6470; WIG20 – 1317 nastąpiło ożywienie. A raczej korekta. Nie sądzę, aby optymizm powrócił na trwałe na rynki akcji przed 2010 rokiem, szczególnie, że zbliża się okres podawania wyników za pierwszy kwartał. A te wiadomo, że nie będą takie jak rok temu.
Znaczący opór (WIG20)
Podsumowując niewiele się dzieje, poza wydarzeniami mającymi znaczenie fundamentalne, np. komentarz o druku pieniędzy przez bank centralny Szwajcarii itp. To dobrze, bo nie mam specjalnie czasu na rynki, a dzięki temu nic nie tracę. A jak już wrócę do aktywnego trading to i może nastąpi ożywienie. Czego wszystkim traderom życzę, bo nie ma to jak wyraźny trend.
- Jedna figura = 100 pips. [↩]
- Nie raz można ją zaobserwować, gdy po osiągnięciu przez cenę historycznego minimum/maksimum następuje długotrwała konsolidacja. Niestety nie jest to obligatoryjna reguła. [↩]