Muszę ją poruszyć po raz kolejny ze względu na opublikowany raport NBP w tej sprawie, atak spekulacyjny na złotego (jego deprecjacja) oraz potencjalne przyszłe działania w tej sprawie. Postaram się wyjaśnić co można zrobić, co powinno się zrobić i czego robić nie można w odpowiedzi na te wszystkie czynniki wymienione powyżej.
Obecne fluktuacje cenowe przypominają mi okresy niezdecydowania z lata 2008 i końcówek 2006 i 2007 roku. Konsolidacja, choć może nie o takiej skali, nie pozwala zająć dobrej pozycji na średni lub długi termin. Dotyczy to walut głównych jak i kilku innych rynków, np. ropy. Trzeba przygotować się na wybicie, lecz nie jest to takie proste jak się wszystkim wydaje.
Ostatnio ciągle spotykam się z różnymi opiniami dotyczącymi rynku walutowego. Ilu traderów tyle podejść do tego miejsca koncentracji popytu i podaży na waluty. Dlaczego tak jest? Dlaczego ludzie nie mają jednej przyjętej definicji rynków finansowych w umysłach, nie w słownikach. Tam akurat jest wszystko tak jak być powinno. Spróbuję w tej notce na te pytanie odpowiedzieć.
Pytanie ostatnio najczęściej zadawane w mediach, na salach konferencyjnych ministerstw, w Sejmie, przez rząd, opozycję, środowiska akademickie i zwykłych ludzi. Pytanie te jest bardzo trudne. Dlatego pojawia się na nie tyle różnych odpowiedzi. W większości sprzecznych ze sobą. Dlaczego więc nie stworzyć bloku ekspertów, oddać im władzę i zrobić coś co zrobił Grabski i Balcerowicz tylko w innym wymiarze?
Cóż, choroba zawsze psuje plan, który trzeba wykonać i tak się stało i tym razem. Jednak już czuję się lepiej, pozostało mi tylko kilka wizyt kontrolnych oraz stanięcie na nogi bez kul. W międzyczasie muszę nadrobić zaległości w publikacjach na blogu oraz zrobić kilka planowanych rzeczy. Ta notka z założenia jest wielo-tematyczna, bo trzeba trochę opowiedzieć o mienionym okresie.