Podsumowując tydzień można by rzec, iż spekulacja powili się kończy, a zaczyna szara rzeczywistość. Waluty Europy środkowowschodniej przestały być już tak atrakcyjne jak przed nagłośnieniem spekulacji na nich. Jaki kierunek obiorą sobie teraz spekulanci? Nie sądzę aby to było osłabienie dolara, bo na to jeszcze nie pora. Złoto?
Złoto nie raz było już podmiotem spekulacji. Obecnie cena po raz kolejny otarła się o magiczną liczbę 1000 (dolarów za uncję). Poprzednio ta liczba była widziana w marcu ubiegłego roku. Eurodolar kosztował wtedy w granicach 1,59, teraz kosztuje ok. 1,28. To oznacza, że wtedy cena uncji złota wynosiła
Złamanie oporu
~650€ a teraz kosztuje ~780€. Poważna różnica. Skoro wtedy złoto było drogie z powodu ogólnej słabości dolara, potem staniało, bo dolar stał się „ostoją” dla światowego systemu finansowego, co dwojako przełożyło się na spadek ceny złota – samo wzmocnienie wartości dolara i sygnał o recesji, co wyklucza groźbę wysokiej inflacji. Teraz cena złota wzrosła, a dolar nie osłabił się. Odpada więc pierwsza przyczyna i zostaje nam problem zagrożenia inflacją. Moim zdaniem wykwalifikowani analitycy pracujący dla dużych instytucji sprawdzają możliwe scenariusze i wywnioskowali, że zbliża się moment rozwinięcia się inflacji1. Oczywiście nie jutro, pojutrze, ale za kilka miesięcy. Być może będzie to spowodowane planami pomocowymi, opiewającymi na biliony dolarów. Wtedy nie będzie ważna cena waluty, bo inflacja nie wystąpi tylko w jednym kraju. Kwestią będzie tylko reakcja banków centralnych, które mogą być niechętne do podnoszenia stóp, gdyż recesja się nie skończyła, podaż jest na stałym poziomie, a rośnie popyt. Strona podażowa nie chce się dostosować do strony popytowej, bo brakuje im taniego kredytu. I problem się zacznie. Jeżeli takie scenariusze powstały to cena 1100, 1200 dolarów za uncję, przy drobnej pomocy spekulantów, jest możliwa.
Potencjał aż do zniesienia 161,8%
A co z walutami w regionie? Konkretnie ze złotym? Cześć banków już zamknęła pozycje, część przesunęła wyżej stop-lossy. Kusi, żeby ich wysadzić z siodła. Nie pogniewałbym się na NBP, gdyby pokazał „dużym” ich miejsce w szeregu. A wracając na ziemię, możemy się spodziewać drugiego ataku nas szczyty, być może ich lekkiego naruszenia, lecz to już powoli koniec astronomicznych wzrostów i po nich musi wystąpić korekta. Jak daleko idąca? To zależy od wyniku negocjacji z Komisją Europejską w sprawie wejścia Polski do strefy ERM II. Poczekamy, zobaczymy, ale jedno jest pewne – to jeszcze nie pora na otwieranie pozycji krótkich, bo rynek może nas zaskoczyć.
Test szczytu czy stopniowy odwrót?
Warto też wrócić uwagę na jena japońskiego. Można wyznaczyć dla niego pewną konsolidację ograniczoną wsparciem na poziomie 87,20 i oporem na poziomie 94,60. Cen jest blisko tego drugiego poziomu, lecz widać czarną świecę spadkową. Jest spora szansa na kontynuowanie konsolidacji, choć żadnej strategii opcyjne nie polecam, ze względu na brak analizy czasu. Konsolidacja może potrwać kilka dni lub nawet miesiąc. Ważne jest to, że przekroczenie jednego tych poziomów (trwałe) sugeruje nam średnioterminową pozycję. Oczywiście trzeba uważać na fałszywe wybicie. Zachowanie jena wskaże nam też tendencje na rynku finansowym. Im mocniejszy jen, tym gorzej w japońskiej gospodarce, więc odreagowanie na rynku powinno wskazywać na uspokojenie nastrojów i poprawę sytuacji na świecie, którą wskazują największe gospodarki, czyli m. in. japońska.
Ograniczenia "konsolidacji"
Podsumowując mogę tylko powiedzieć, że cierpliwość jest cnotą i trzeba czekać na konkretne rozstrzygnięcia na rynku. Trzeba przy tym być czujnym, bo one nie dzieją się z dnia na dzień. I co najważniejsze trzeba obserwować cenę złota. Szczególnie, że rynek srebra nie wskazuje tych samych tendencji, a to może dziwić. Zachęcam do dogłębniejszych analiz.
0 Responses to “Złoto w cenie, złoty nie”