Ostatnimi czasy, gdy to kryzys zbierał swoje żniwo, eurodolar sobie spadał. Potem wymyślono plan ratunkowy, który nie ma szans powodzenia, a eurodolar dalej spadał. Obecnie trochę wyhamował, lecz nie może się zdecydować, czy jednak euro ma być mocne czy też dolar musi przestać być słaby. A z tego wynika?
Jakby nie patrzeć na obecną sytuację, mamy do czynienia z ponadprzeciętną zmiennością. Na tym właśnie trzeba oprzeć naszą strategię. Nie możemy patrzeć tylko na sam rynek eurodolarowy, musimy przeanalizować wszystkie rynki finansowe, tak aby mieć pełny obraz światowej sytuacji. Kurs walutowy jest jedną z jej pochodnych, lub jeśli ktoś woli, pewnym estymatorem wartości przyszłej. A sytuacja globalna nie wygląda ciekawie, co odzwierciedlają wykresy eurodolara. Zacznę od powodów, zarówno za i jak i przeciw mocnemu euro/słabemu dolarowi1 :
[+] Korzystna cena produktów importowanych
[+] Otoczenie stabilności i zaufania do waluty
[-] Niekorzystna cena towarów eksportowanych
[-] Stale rosnąca, dość wysoka inflacja
[-] Niekorzystna sytuacja dla stymulacji rozwoju gospodarczego, przez wysokie stopy procentowe
[-] Zabójcze dla długu USA, które będzie musiało po prostu więcej spłacić
Dlatego mocny dolar być musi. Wszystkie długi, które zostały zaciągnięte przy kursie 1,55 zostaną spłacone przy kursie 1,2-1,3, dzięki czemu spłaci się mniej w 
wartości realnej. To korzystne dla Stanów Zjednoczonych, zadłużonych na ponad $10 bln (sam dług publiczny). W dobie kryzysu to niezmiernie ważne, aby szybko pozbyć się szkodliwych długów. Dlatego silny dolar, pomimo niskich stóp procentowych, pozwoli uniknąć i nadmiernego obciążenia podatnika i wysokiej inflacji, która przy słabej walucie byłaby zabójcza. W dodatku należy się zastanowić, dlaczego istnieje tendencja do umacniania się dolara. Jak wiadomo trwa wyprzedaż akcji i tym podobnych. Za sprzedane akcje co się dostaje? Dolary. Z czego składają się pakiety pomocowe? Z dolarów. I z obligacji rządowych, a na te co jest potrzebne? Dolary. A więc można dojść do wniosku, że ta tendencja to nie wynik interwencji banków centralnych, lecz ogromnego wzrostu popytu na dolary w związku z upłynnianiem innych aktywów. Wydaje się oczywiste.
Z technicznego punktu widzenia, na wykresie miesięcznym (rys. 1) widać potwierdzenie wcześniejszego sygnału sprzedaży. Linia trendu wzrostowego została 
zanegowana i możemy zacząć mówić o trendzie spadkowym, który jeszcze potrwa i potrwa, wg moich obliczeń co najmniej pół roku, pod warunkiem, że inwestorzy będą się zachowywać racjonalnie. Ważnym wsparciem wydaje się poziom 1,28-1,30 dolara za euro. To właśnie tam może nastąpić przegrupowanie podaży/popytu. Pamiętam te poziomy, bo przy nich zaczynałem przygodę z Forex-em. Na wykresie tygodniowym (rys. 2) widać natomiast zatrzymanie spadków na poziomie 1,33, który jest dość ważny dla tej pary walutowej. Widać też powolny powrót oscylatora do poziomu zero, co przy pozytywnym sygnale płynącym z MACD da nam podstawę do zajęcia pozycji długiej w ramach dłuższej korekty, nawet tak do 1,44. Nie bez znaczenia jest jednak fakt, że na obu wykresach cena znajduje się poniżej przesuniętej średniej z okresu 252. Dla mnie oznacza to kierunek spadkowy. Ważne jest też to, z jakim impetem nastąpiło załamanie trendu – długa 
czerwona świeca spadkowa (rys. 2). Ciekawie jest zaś na wykresie dziennym (rys. 3). Tu widać jednak konsolidację na innej linii trendu, dodatkowo tworzy się chorągiewka, co przy zniesieniu 61,8% (wykres tygodniowy) może oznaczać wybicie górą i scenariusz korekcyjny. I do tego wszystkiego sygnał kupna na MACD.
Co to oznacza? Można zaryzykować wejście w pozycję długą w okolicach 1,36, ze stopem w okolicach 1,3370 (ok. 230 pips) z targetem średnim na 1,42 (w przedziale 1,40-1,44). Zależy to jednak w dużej mierze od uspokojenia nastrojów i korekty na giełdach. Inaczej jest to zbyt ryzykowne. A i jeśli chodzi o samo wejście, należy posiłkować się wykresem godzinnym, aby znaleźć dogodne miejsce i szybko podciągnąć stopa w okolice 150 pips od wejścia.
- Oznaczenie „+” oznacza cechę za, „-„ – przeciw. [↩]
- Dla miesięcznego to 2-letnia średnia, dla tygodniowego – półroczna. [↩]