Wracając do samego rynku walutowego, a konkretniej spekulacji – istnieje 5 stylów „handlowania”. Myślę, że każdy z nich zasługuje na szczegółowy opis i mój osobisty komentarz, który jest oparty na tym, czego już doświadczyłem posługując się każdym z tych stylów.
1. Skalping (skalpowanie) – polega na zawieraniu wielu (10-40 dziennie) pozycji na krótki czas w celu uzyskania profitu rzędu kilku punktów. Wykorzystuje aktualne trendy krótkoterminowe (w skali kilku ticków lub kilku minut), które ja nazywam „szumem”. Jego atutem jest brak większej zależności od ogólnych tendencji na rynku, natomiast wadą – zaangażowanie po 10, 12 czy 16 godzin dziennie (w zależności od tego jaka jest nasza metoda). Najczęściej traderzy wykorzystują do tego strategie automatyczne (programy komputerowe), które robią to za nich. Nie maiłem zbyt dużej styczności ze skalpingiem, ale moim zdaniem to dobra metoda, dla ludzi, którzy włączą automat i jadą na Karaiby.
2. Daytrading – transakcji jest mniej, ale są zawierane na okres do jednego dnia. Realizują zwykle zysk o wartości 2/3 dziennej zmienności, ale także są mało zależne od globalnych tendencji – dostajemy sygnał i wchodzimy w pozycję. Wszystko rozgrywa się na interwałach od 5 min do 1 godziny. Metoda dobra na ośmio- czy dziesięciogodzinny dzień pracy. Tak jak skalping nie wymaga wiedzy o fundamentalnych własnościach rynku. Moim zdaniem to trochę pójście na łatwiznę. Od czasu do czasu zdarza mi się tym zająć, jednak nie uważam tego za idealną metodę.
3. Gra na dane – prawie jak hazard. Przewidujemy, często na podstawie tylko własnej intuicji, jak bardzo odchylone od prognoz będą dane makroekonomiczne. Możemy też zabezpieczyć się na oba warianty. Kiedyś tego próbowałem – po wyliczeniach teoretycznych, stwierdziłem, że to mało opłacalne, chyba, że wcześniej wiemy jakie będą to dane. Jeśli ktoś lubi adrenalinę i stosunek zysku do ryzyka równy 1:1 – proszę bardzo.
4. Midterm trading – inaczej handel średnioterminowy. Od kilku dni do kilku tygodni, zwykle pozycja na rynku nie jest otwarta dłużej niż 2 miesiące. Pozwala wykorzystać większe ruchy, bazuje zarówno na analizie technicznej wykresów cztero, ośmio, dwunastogodzinnych i dziennych. Wymaga wiedzy o fundamentach gospodarek danych krajów, zasad działania rynku i o wielu czynnikach wpływających na rynek. 70% to analizowanie, a tylko 30% to wejście w odpowiednią pozycję. Pozwala zastosować wiele ciekawych strategii. Gdy zacząłem spekulować w ten sposób, zacząłem wreszcie zarabiać, a to dzięki całkiem dobrym strategiom i czasowi na dogłębną analizę.
5. Handel pozycyjny – pozycja jest otwarta na okres od miesiąca do roku czy dwóch1, wykorzystujemy główne tendencje wielomiesięczne, analizy dokonujemy na wykresach tygodniowych i miesięcznych. 95% to analiza, 5% to zawarcie transakcji. Jest to coś w rodzaju analizuj, wejdź na rynek i zapomnij do pewnego czasu. Wadą jest niewykorzystywanie sporych korekt, na których można otworzyć przeciwną pozycję2. Wymaga ogromnej wiedzy i co najmniej zespołu analitycznego, aby przewidzieć sytuację w ciągu najbliższego roku.
Tak oto dotarliśmy do końca tego dość długiego wywodu. Myślę, że wielu z was rynek Forex przypadnie do gustu i być może da wiele pieniędzy, a raczej pozwoli zrealizować marzenia, bo pieniądze są tylko środkiem do ich realizacji. Jeśli ktoś z Państwa ma jakiekolwiek pytania zapraszam do ich zadania, chętnie pomogę. A może jeszcze czegoś nowego się nauczę :) .
- Nie spotkałem się z tak długo otwartą pozycją – to tylko teoria. [↩]
- Zawsze można to zrobić, ale to już nie będzie stricte handel pozycyjny w moim mniemaniu. [↩]
gdzie grasz na fortexie? tzn gdzie prowadzisz rachunek?
z tego co sobie licze to ciezko zarobic na prowizje przy skalpingu
InteractiveBrokers – jak na razie – sprawdza się…