Realne zarobki tradera at Viix Trader Chronicles

Chciałbym dzisiaj poruszyć kwestię zarobków zawodowego spekulanta. Jest to związane z wynikami konkursu XTB Forex Cup, który nie oddaje realizmu prawdziwego strumienia dochodów płynącego z rynku.

Do dnia napisania tej notki w czołówce znajdował się człowiek, który zarobił 560 tys. zł z 10 tys. w nieco ponad miesiąc. Zdumiewające. Zadziwiające. Nieprawdopodobne. Słowo daję, też bym tak chciał. Nie muszę dodawać, że chyba każdy każdy wie, że jest to nierealne. Niestety większość zakłada też, że tak 20% tego da się zarobić. Nie wiem czy są świadomi ryzyka 80% kapitału na transakcję, ale szczerze mówiąc to mnie nie obchodzi. Jak ktoś kiedyś powiedział: “Umiejętność ponoszenia ryzyka pomaga w spekulacji, ale głupota bywa zabójcza”. W tym wypadku nie interesuje nas specjalnie stopa zwrotu (byle dodatnia), ale jej powtarzalność. I to jest kluczem do sukcesu a nie kosmiczne sumy zrobione z “niczego”.

Jak się to robi?

Zwykle jest potrzebny spory kapitał, dobra metoda wejścia i wyjścia oraz dobry algorytm zarządzania pieniędzmi, ale nie taki prosty “ryzyko 1%”, a raczej “ryzyko do zmienności”. Dodatkowo zabezpieczamy transakcję innym instrumentem finansowym, np. długą pozycję na futures zabezpieczamy kupnem opcji put. Nie używa się też zbyt dużej dźwigni. W zależności od wielkości kapitału stosuję się dźwignię od 1:10 do 1:50 (przeważnie). Jeśli interesują nas style inwestowania to albo jest to średni i długi termin albo arbitraż, spread betting czy klasyczny hedge. Nie stosuje się natomiast strategii urwania kilku punktów przy zwiększonym ryzyku. Raczej dąży się do jego minimalizacji. Co więcej metody dywersyfikacji portfela są bardzo zaawansowane, często oparte na specjalnych wzorach matematycznych.

Najważniejsze jest to, że takie inwestowanie uprawiają ludzie doświadczeni, co oznacza, że nie używają wykresów z kilkunastoma wskaźnikami, a zwykłą linię trendu i analizą fundamentalną (w zależności od terminu trwania inwestycji). I dlatego kiedy z nimi rozmawiasz łatwo ich rozpoznać - nie kłócą się, nie wywyższają, są mili i jeśli trafimy na dobry dzień to udzielą nam pomocy. Niestety takich najczęściej polscy “traderzy”¹ nienawidzą i mieszają z błotem.

Jak ja bym to zrobił?

Kwota średnia, załóżmy 1 mln €. Odpowiednia dywersyfikacja portfela: 1 instrument rynku pieniężnego, 1 - papiery wartościowe, 4 - instrumenty pochodne (ilość różnych walorów a nie instrumentów). Podział kapitału to: 10%, 20% i 70%. Jeśli chodzi o pierwszą grupę to zakupił bym bony skarbowe (termin wykupu w zależności od charakteru inwestycji). Stanowiły by one kapitał posiłkowy na trudne chwile jednocześnie zarabiając na siebie. Drugą grupę zasiliłyby albo obligacje (najpewniej dwuletnie) albo dobra upatrzona spółka o wyższej płynności (wchodząca w skład indeksów WIG20, EUROSTOX 50 albo NASDAQ 100).

Trzecia grupa to opcje, kontrakty futures albo transakcje na rynku spot obejmujące waluty, surowce energetyczne i płody rolne. Oczywiście z odpowiednim zabezpieczeniem. I nie inwestowałbym więcej niż 10% na jedną transakcję. Prawdopodobnie nie używałbym dźwigni większej niż 1:20. Ciągle byłoby to inwestowanie średnioterminowe zgodne z moim charakterem. Stosowałbym też hedging w ograniczonym zakresie i szukał możliwości dokonania arbitrażu.

Oczywiście to wszystko ma dać 50-80% wzrost portfela w ciągu roku, co po odjęciu podatku (19%) da jakieś 400-650 tys. Dalej idąc tym torem należy pozostawić kwotę na reinwestycję, czyli nie wypłacać wszystkiego od razu. Co da nam jakieś 300-500 tys., które powinniśmy zostawić. W sumie nasza pensja będzie się kształtować na poziomie 8-10 tys. € miesięcznie, z tym, że nie każdego miesiąca odnotujemy zysk (dlatego portfel jest nastawiony na bezpieczeństwo a nie ogromny zysk).

Wszystkim, którzy myśleli, że to będzie o moich obecnych zarobkach muszę powiedzieć “a kuku” Te znam tylko ja i Urząd Skarbowy. Ale kiedyś się pochwalę. Obiecuję.