Zaczyna się okres, w którym moja aktywność się zwiększa. I będzie to maiło odbicie na blogu. Zyx niedawno napisał całkiem przyzwoity wywód na temat synergii praktyki i teorii. Chciałem to skomentować i okazało się, że wyszedł z tego materiał na nową notkę. Po serii argumentów za jedną opcją i za drugą można dojść do takiego samego wniosku, ale ja podkreślam wskazanie na praktykę.
1. Teoria o ważności teorii
Przewija się to przez nas praktycznie całe życie. Każdy mówi Ci, że wiedza jest najważniejsza. Nie ma szkoły, w której jakikolwiek nauczyciel nie powie Ci jak to cudownie ważna jest wiedza. I z tym się zgadzam. Wiedza jest nam bardzo potrzebna. Są jednak dwa odstępstwa od tej reguły. Po pierwsze wiedza przypuszczalnie nam nie przydatna jest na pewno nieprzydatna. Dlaczego? Bo jeśli w przyszłości zostaniesz wykładowcą matematyki to istnieje niezwykle małe prawdopodobieństwo, graniczące niemalże z jego brakiem, że będziesz musiał użyć w praktyce wiedzy o na przykład kortykosterydach. A jeśli to będzie to kilkunastu latach od zakończenia nauki biologii to prawdopodobieństwo, że nie będziesz tego pamiętał wynosi ponad 90%. W wypadku zaistnienia takiej sytuacji i tak będziesz mógł to łatwo sprawdzić w encyklopedii. Drugą kwestią jest brak zastosowania praktycznego zdobytej wiedzy. Może on występować z dwóch powodów: albo nie mamy okazji jej wykorzystać (co zdarza się bardzo często) albo też nie potrafimy jej wykorzystać ze względu na jej nieprzystępność i pamięciowe wyuczenie bez zrozumienia. To tak jak ktoś uczy jęz. angielskiego w szkole mając za sobą kurs Advance i naprawdę dobrze znając ten język, ale nie potrafi tej wiedzy przekazać. Dla mnie to absurd.
2. Praktyczne zastosowanie praktyki
Kwintesencja notki. Będzie opisana bardzo subiektywnie, gdyż jeśli chodzi o praktykę to na przykładzie umiejętności inwestowania można to dokładnie wytłumaczyć. Zasiadamy sobie do platformy transakcyjnej. Jesteśmy zdani tylko na siebie. I jakoś nam się udaje. Dlaczego? Bo się uczymy, ale nie przez przyswojenie wiedzy książkowe, ale poprzez praktykę. To nic, że istnieje wiele publikacji na ten temat. Ja po przeczytaniu wielu z nich wiedziałem tylko tyle, że istnieją pewne metody. Nic więcej. Oczywiście nie mogę powiedzieć, ze to jest nic, bo syntetyczną wiedzę posiadałem, ale nie nadawało się to do praktycznego zastosowania. Dopiero gdy w trakcie poznawania rynku, poprzez „uczenie się” go, doszedłem do tego co teraz wiem. Co to oznacza? Ano tylko i aż doświadczenie. I z przedsiębiorczego punktu widzenia lepiej jest przyswajać wiedzę podczas praktyki i tak zdobywać doświadczenie, niż słuchać nawet najbardziej pasjonującego i ciekawego wykładu bez podparcia praktycznego.
3. Konkludując podsumowanie
Jednoznacznie wskazuje na praktykę. Człowiek, który posiada ogromną widzę teoretyczną stając przed poważnym problemem zauważa, że jego wiedza nie wystarcza i w praktyce nie jest powiązana na tyle aby go rozwiązać. Natomiast człowiek mający pragmatyczne podejście do życia po analizie problemu znajdzie lub wymyśli odpowiednia metodę bazując na doświadczeniu. On też posiada wiedzę, ale w zakresie poszukiwania informacji, logicznego myślenia, szybkiej interpretacji. Jeśli zabraknie mu definicji to doczyta. Teoretyk nie nabędzie stosunkowo szybko nowych umiejętności a na doświadczenie będzie pracował kilka lat.
4. Ekstra: Wina szkolnictwa w ograniczeniu umiejętności młodzieży
Muszę to dopisać bo pozostanie mi jakiś niedosyt. Po prostu szkoły wkładają w nas niepotrzebną widzę, zamaist temat nieprzydatne w życiu tylko uogólniać, żeby mniej więcej wiedzieć o co chodzi. I potem robić z tego testy na zasadzie zdał albo nie zdał. Bo realnie rzecz ujmując w szkołach tracimy ok 30 godzin zegarowych w tygodniu. 75% to czas zmarnowany na głupoty i nie wykorzystany do rozwijania człowieka. Dla mnei ejst to kolejny absurd. Bo jeśli naród chce dobrego ekonomistę to niech go uczy ekonomii a lekarz i tak powie mu o jego chorobach :)